festivalviamusica.nl

De teksten van de gedichten

De teksten van de gedichten voor het Concert Via Musica
Ekaterina Levental – mezzosopraan
Frank Peters – Piano
copyright vertalingen Hans Boland – ©Papieren Tijger


De Muze
Alexander Poesjkin/ Hans Boland

Ik was nog maar een kind, en zij kon alles velen;
Zo mocht ik op haar fluit met zeven pijpen spelen
Terwijl zij luisterde en glimlachte. Ik liet,
Hoe onbeholpen ook, het holle zangersriet
Weerklinken en bezong een vredig herdersleven
Of galmde lofzangen door goden ingegeven.
Onder luw eikenloof dronk ik de hele dag
Haar lessen in. Rondom zweeg alles. Haar gedrag
Was ondoorgrondelijk. Soms kon zij naar mij wenken
En zomaar, onverwacht, de grootste vreugde schenken
Die ik me denken kon: dan wierp de maagd het haar
Naar achteren en nam de fluit met een gebaar
Van een godin ter hand. Zodra zij blies, streek over
Mijn huid een huivering, een goddelijk tover.

terug


De Engel
Michail Lermontov/ Kees Jiskoot

Een engel vloog hoog langs de hemel bij nacht
En zong er zijn liedeken zacht;
De sterren, de wolken tezamen, de maan
Zij hoorden dat vrome lied aan.

Hij zong van de zielen die zondeloos zijn
Geboren in ’s hemels domein,
Van God in den hoge-, zijn loflied was vrij
Van iedere huichelarij.

Hij hield in zijn arm een jong zieltje geklemd,
Voor een wereld vol treurnis bestemd;
De klank van zijn lied bleef dat jonge ding – zij
Het woordeloos – steeds levendig bij.

Het heeft hier ter aarde veel lijden geduld,
Van wond’re verlangens vervuld;
Geen enkele zeurige, wereldse zang
Verving ooit die hemelse klank.

terug


De mensen slapen
Afanasij Fet / Matthias Konecny

De mensen slapen; mijn dierbare, laten we naar de schaduwrijke tuin gaan.
De mensen slapen; alleen de sterren kijken naar ons.
En zelfs die zien ons niet tussen de takken
En ze horen ook niets –
alleen de nachtegaal kan het horen…

Ja, en die hoort het ook niet, –
want hij zingt uit volle borst;
Horen kunnen alleen het hart en de hand:
Het hart hoort de aardse genoegens,
Al het geluk dat we hier samenbrengen;

Ja, en de hand hoort het en spreekt tot het hart,
Dat een vreemde in haar gloeit en tintelt,
Dat ook zij warm wordt van het getintel,
Dat schouder onwillekeurig naar schouder neigt…

terug


Slapeloosheid
Fjodor Tjoettsjev / Matthias Konecny

De klok slaat zijn eentonige slagen,
Het wordt een langdradig nachtverhaal!
In een taal die voor iedereen uitheems is
maar toch verstaanbaar, net het geweten!

Is dat wat afstandelijk
het zwijgen van de wereld gadesloeg,
het dove gekreun van de tijd,
onze profetische afscheidsstem?

We verbeelden ons: een verweesde wereld
Geboeid door onweerstaanbare Verdoemenis –
En wijzelf, in het strijdgewoel zijn we
door alle natuur in de steek gelaten

En het leven staat ons aan te staren
Als een schim aan de rand van de aarde
Die met onze generatie, onze makkers,
verdwijnt aan de grauwe horizon…

Een nieuw, een jong geslacht
is reeds onder de zon verrezen
En wij, makkers, en onze tijd
Ze zijn ons allang vergeten!

Maar héél soms, in het troosteloze ritueel
Dat om middernacht volbracht wordt
Slaagt de metalen grafstem erin
Ons te betreuren.

terug


Serenade
Alexander Poesjkin/ Hans Boland

Ik sta, Inezilla,
Beneden en wacht:
Doe open! Sevilla
Geniet van de nacht.

Geen mens houdt me tegen,
Ik vrees geen gevaar.
Vertrouw op mijn degen,
Mijn cape, mijn gitaar.

Je bent toch nog wakker?
Papa is naar bed –
Ontwaakt hij, de rakker,
Dan krijgt hij zijn vet.

Je bent, mag ik hopen,
Alleen?… Maak een touw
Van lakens en slopen.
Wat treuzel je nou?

Ik sta, Inezilla,
Beneden en wacht:
Doe open! Sevilla
Geniet van de nacht.

terug

© festivalviamusica.nl

Internationaal Zomerfestival Flevoland